DonerenNieuwsbrief
HomeOns werk

Overleg voorkomt nieuwe crisis in Guinee

Nieuws

Driekwart Nederlanders wil geen …

Lees meer

De vakbeweging in het West-Afrikaanse Guinee heeft afspraken met de regering kunnen maken over het nakomen van de toezeggingen van begin 2007. De algemene staking die voor 10 januari was aangekondigd is daarmee voorlopig van de baan. Er is een comité ingesteld dat moet bemiddelen bij eventuele nieuwe onrust.

Veel mensen in het Westafrikaanse land zijn ten einde raad omdat ze nauwelijks in hun levensonderhoud kunnen voorzien. De prijzen blijven torenhoog. De hoop is gevestigd op de overgangsregering die in maart 2007 is aangetreden. Maar van de beloofde veranderingen is nog weinig te zien. Werken aan constructieve oplossingen
Blaise Compaoré, president van de Westafrikaanse Unie ECOWAS, heeft toegezegd zich te zullen blijven inzetten om vrede en democratie te bewaren. Wereldvakbondsorganisatie ITUC had vorige week in een brief om zijn bemiddeling gevraagd. ITUC voorzitter Guy Ryder reageert verheugd: ‘Het is geweldig dat overleg een nieuwe crisis heeft kunnen voorkomen, zodat er verder gewerkt kan worden aan constructieve oplossingen voor de problemen in Guinee.’ Zak rijst kost maandsalaris
De Guineese vakbondsleider Rabiatou Diallo zet zich met hart en ziel in voor haar land. Zij voert namens de vakbonden overleg met de regering. In een interview in het decembernummer van Internationale Samenwerking vertelt zij over de leefomstandigheden in Guinee. 'Een zak rijst kost een maandsalaris voor een pompbediende. In mijn wijk is al een jaar geen stromend water meer. Ook de electriciteit is afgesloten. Ik heb zelf een pomp aangelegd om de was te doen.'

Iedere week een ander telefoonnummer
Rabiatou wordt regelmatig bedreigd. 'Ik wissel bijna wekelijks van telefoonnummer'. Vorig jaar raakte een kogel haar been. Toch is zij niet bang voor zichzelf 'maar wel voor mijn kinderen. Afgelopen jaar durfde ik ze niet eens naar school te laten gaan.'

Geen spijt
Diallo vertelt dat zij als kind dokter wilde worden. 'Maar ik was alleen met mijn moeder en moest al jong stoppen met school om te werken en te zorgen voor inkomen voor ons beiden. Eerst als directiesecretaresse, later als griffier bij een rechtbank. Daarna heb ik me helemaal gewijd aan de vakbond. Ik heb geen spijt van hoe mijn leven is gelopen,' besluit Rabiatou, 'maar ik hoop dat mijn kinderen wel hun studie af kunnen maken.'

Vakbondswerk blijft moeilijk in Guinee. Afgelopen jaar is het kantoor van de CNTG in de hoofdstad Conakry nog kort en klein geslagen. Met steun van CNV Internationaal zet Rabiatou Diallo toch door met haar werk.

Publicatiedatum 16 01 2008