Made in Cambodia

Kijk maar eens op de labels in je kleding. Grote kans dat er ergens 'made in Cambodia' op staat. Heel veel mensen verdienen daar hun brood in de kledingfabrieken. Maar veel meer ook niet, want het huidige minimumloon is maar 43 euro per maand. Daar is ook in Cambodja niet van te leven.

En de werkomstandigheden zijn slecht. Praten tijdens het werk is verboden. Wie ziek is raakt z'n werk kwijt. Wie zwanger wordt ook. Overwerk wordt vaak niet uitbetaald. Naar het toilet? Mag niet zonder toestemming. 

Gelukkig zijn er mensen als Chon Rinda die actief is binnen vakbondsorganisatie C.CAWDU. Hij zet zich in voor betere werkomstandigheden, een eerlijk leefbaar loon, betaald overwerk. Dat valt niet mee. 'Alleen lukt het niet, samen kun je wel verbetering bereiken', zegt Chon Rinda. 

Bekijk het verhaal van Chon Rinda 

Tegenwoordig onderhandel ik met fabrieksbazen

Het verhaal van Seang Yun, kledingarbeider uit Cambodja

 Top World Factory ligt iets buiten het centrum van Phnom Pen. De fabriek is in handen van Chinezen. Er werken zo'n 800 arbeiders, bijna allemaal vrouwen. Ze knippen en stikken er broeken, jurkjes, shirts en kinderkleren, tien uur per dag, één uur pauze. De ene vrouw stikt non-stop merknamen in broeken, zoveel per minuut. Een ander naait broeken, weer een ander controleert wat door de handen van haar collega's gaat. De helft van de fabrieksvrouwen is lid van de vakbond CCAWDU.

Eén van hen is Seang Yun. Ze is 34, heeft een zoon van 14 jaar (Dara, Khmer voor 'Ster') en werkt al negen jaar als textielarbeider. In 2009 verloor ze haar man. Hij overleed aan tyfus. Sindsdien is zij de enige kostwinner. Seang is voorzitter van de CCAWDU fabrieksbond en vertegenwoordigt bij onderhandelingen zo'n 460 collega's. We ontmoeten haar op een doordeweekse werkdag, in een hal met honderden ratelende naaimachines. Buiten, in een pergola op fabrieksterrein, vertelt ze haar verhaal.

CNV Internationaal steunt de inzet van Seang Yun en haar vakbond CCAWDU voor arbeidsrechten, fatsoenlijk werk en een leefbaar loon in Cambodja. 

You tube Cambodia | The worker can wait

De 26-jarige Nob Savet werkt in een kledingfabriek in de hoofdstad Phnom Penh. “Ik werk 12 uur per dag, zes dagen in de week,” vertelt ze. Nob houdt geen geld over om te sparen. Voor hobby’s heeft ze geen tijd en bovendien is het werk zo zwaar, dat ze ’s avonds te moe is om überhaupt nog wat te doen.

“Mensen in Nederland zouden eens moeten weten hoe hard wij moeten ploeteren. Ik ben trouwens niet jaloers of boos op hen: ik ben blij dat mensen gelukkig worden van de kleding die ik maak. Maar ik zou het wel fijn vinden als ze zich ons lot aantrekken en bewuster hun inkopen doen. Dat zij bereid zijn om iets meer te willen betalen zodat onze salarissen omhoog gaan en de onze werkomstandigheden verbeteren.”

Bekijk de documentaire van Lokaal Mondiaal over deze reis

Cookies op cnvinternationaal.nl

Deze website maakt gebruik van cookies. Wat betekent dit?

Wij gebruiken cookies om het gebruiksgemak voor onze bezoekers te verhogen en een gepersonaliseerd ervaring te bieden aan elke gebruiker. Door middel van cookies onthouden we uw voorkeuren en meten we gebruikersinteractie. Een cookie kan geen persoonlijke informatie bevatten, zoals een telefoonnummer of e-mailadres, zodoende kunnen cookies dus niet gebruikt worden voor ongevraagde telemarketing of e-mail nieuwsbrieven. Meer informatie over cookies vindt u in ons cookie beleid.

Ik ga akkoord