'Er is nu 14 jaar democratie in Guatemala. ' Maar wat is dat voor democratie als het al levensgevaarlijk is om lid van een vakbond te zijn.‘Nee, vakbonds- of politieke gevangenen heb je in Guatemala niet, die zijn dood,' zegt vakbondsleider Jose Pinzón cynisch. In 1996 er een einde aan 36 jaar burgeroorlog. 40.000 mensen zijn verdwenen. De vredesakkoorden zijn ondertekend, maar ‘de vrede ligt op de begraafplaats’.
Het gevolg is dat bijna niemand zich nog durft te organiseren. Want wie lid van een vakbond is wordt ontslagen, bedreigd of vermoord.
Democratie zonder rechten
' Zeker, ook Guatemala heeft de belangrijkste ILO conventies over vrijheid van onderhandeling en vrijheid van organisatie ondertekend,' vertelt José Pinzón, leider van vakbondsorganistie CGTG, een partnerorganisatie van CNV Internationaal. 'Het probleem is dat deze niet nageleefd worden en dat schendingen van die vrijheden niet bestrafd worden.'
Slechts een miserabele 0,2% van de beroepsbevolking is lid van een vakbond. In de maquilas ( productiezones waar fabrieken voor de export produceren, red.) is het helemaal buitengewoon moeilijk om een vakbond op te richten. Daar gelden nog minder rechten. Wie dat probeert, raakt zijn baan kwijt. En wie gaat er dan voor je opkomen? Er is immers geen vakbond.
De weinige organisaties die er nog zijn, kampen met veel problemen. 'Wat is dat voor democratie, als je het basale recht niet hebt om gezamenlijk te onderhandelen of je te organiseren,' schampert vakbondsleider Pinzón.
