CNV Internationaal

 

Weblog 1 - Go home bij griep

Genève, 8 juni 2009. Bij het ophalen van de badge, kreeg iedere deelnemer een pakje zakdoeken en een flesje desinfecterende gel, en het advies om bij griepverschijnselen, 'go home'...dit alles in verband met de H1N1 griep

De werknemers hebben vandaag de aftrap gegeven voor de 98ste ILO conferentie. De voorzitter van de  werknemers is gekozen. En ook de werknemersgroepen in de verschillende commissies, hebben voorzitters gekozen.

Afweging van drama’s
Bijzonder om weer allerlei collega's van over de wereld weer te ontmoeten. Collega's die in soms hele andere omstandigheden dan wij hun vakbondswerk doen. Collega's uit Colombia, Swaziland, Pakistan, Guatemala, Nepal en Venezuela doen al een pleidooi om vooral aan de schendingen van arbeidsrechten in hun land aandacht te besteden.

Er zijn vele schrijnende situaties. Zoals Guy Rider, voorzitter van de mondiale werknemerskoepel ITUC zei.. the dramas are there.. .Er moeten deze week zorgvuldige afwegingen worden gemaakt welke situaties we in de 'beperkte tijd' die we hier hebben, aan de orde kunnen stellen.
 
Morgen zal de conferentie dan echt starten. Dit in het jaar dat de ILO haar 90ste verjaardag viert.

 

Weblog 2 - Impact van de crisis op werk wereldwijd

Genève, 8 juni 2009 - De eerste week zit er op. Vanwege de crisis verloopt de conferentie van de ILO (VN-organisatie voor arbeid) dit jaar anders dan andere jaren. De agenda is deels schoongeveegd om in het zogeheten Committee of the Whole (CoW) te praten over de impact van de crisis. Naast discussie tussen werknemers, werkgevers en overheden van de lidstaten van de ILO, is er ook inbreng van allerlei deskundigen.

Sprekers van o.a. de Wereldbank, IMF, universiteiten, de OESO geven hun bijdrage in panels rond onderwerpen die van belang zijn bij het keren van het tij na de crisis. De inzet is te komen tot een Global Jobs Pact.

Werkgelegenheid na de crisis is echter niet het enige onderwerp. Jaarlijks worden op de conferentie een aantal ‘cases’ van schendingen van arbeidsrechten besproken. De eerste stap daarbij is het eerst tussen werkgevers en werknemers onderling eens te worden over welke landen worden besproken. Gedurende de conferentie kunnen er maximaal 25 gevallen worden besproken.

Wie komt er op de zwarte lijst?
Deze gezamenlijke lijst wordt vervolgens tripartiet vastgesteld. Een hele klus deze eerste stap, want er wordt druk gelobbied. Maar, aan het eind van de eerste week is het gelukt. Onder andere rond Venezuela ging dat gepaard met heftige discussies, maar Venezuela staat wel op de lijst. Evenals Colombia, Chili, Costa Rica, Guatemala, Panama, Pakistan, maar ook Italië en China zullen toelichting moeten geven waarom een bepaald arbeidsverdrag niet goed wordt nageleefd.

HIV/Aids op het werk
Belangrijke rol van de ILO is deze monitoring van arbeidsverdragen. Dit jaar wordt er ook gesproken over een mogelijk nieuw instrument rond HIV/AIDS op het werk. De eerste hobbel die deze eerste week moest worden overwonnen was het tripartiet eens worden of het een verdrag moest worden of een aanbeveling. Werknemers hadden ingezet op een verdrag. Een steviger instrument. Na ratificatie moet een verdrag worden verankerd in wetgeving en is dan bindend. Werkgevers en vele overheden zagen dat niet zitten.

Uiteindelijk hebben werknemers het amendement moeten intrekken. Nu wordt er gewerkt aan de tekst voor een aanbeveling. Dit jaar is de zogenaamde eerste lezing. Sowieso komt deze tekst terug volgend jaar op de agenda.

Na 24 jaar
Ongelijkheid is vanzelfsprekend iets wat tegengegaan moet worden. Dat er ongelijkheid is tussen mannen en vrouwen, in beloning, in mogelijkheden om aan het werk te gaan, in mogelijkheden om door te groeien op het werk, om deel te nemen aan scholing etc. dat is dus ook een zaak waar de ILO zich mee bezig houdt. De 4e commissie houdt zich bezig met gender equality. Gek genoeg heeft het 24 jaar geduurd voordat dit onderwerp weer eens op de agenda staat van de conferentie. Werknemers maken zich er hard voor dat de discussie echt iets oplevert wat aanzet geeft tot verandering in het leven van vele meisjes en vrouwen.

Afschuwelijke omstandigheden
Vrijdagmiddag was er een extra bijeenkomst om de campagne gericht op de vrijlating van vakbondsleiders op Cuba verder bekend te maken. Ik raak weer onder de indruk van het verhaal van Pedro Pablo Alvarez uit Cuba. Niet omdat ik het voor het eerst hoor, integendeel. Maar, het blijft bewonderenswaardig hoe rustig, en eerlijk hij zijn verhaal doet. Hij vertelt hoe het werknemers die zich in een onafhankelijke organisatie willen organiseren in Cuba moeilijk wordt gemaakt.

9 van zijn collega’s zitten nog altijd gevangen, sinds er op 18 maart 2003 een grote groep dissidenten werd opgepakt. In zeer moeilijke omstandigheden, afgelegen van familie, zonder voldoende medische verzorging, in afschuwelijke hygiënische omstandigheden en niet voldoende voedsel, zitten zij al ruim 6 jaar vast.

Steun zijn pleidooi om deze onschuldige mensen vrij te laten. Zet digitaal een handtekening op de website van het Committee for Free Trade Unionism
http://www.freetradeunionism.org/Cuba/CampaignAppeal/tabid/61/Default.aspx

Weblog 3 - Global jobs pact in de steigers

Genève, 13 juni 2009. Zaterdag begint mijn dag met koffie met uitzicht op het meer van Genève. Met het geluid van de pauwen uit de tuin van het paleis van de Verenigde Naties, start ik met het schrijven van deze terugblik op de tweede week.

Bij de commissie waar ik in participeer ligt een concept tekst voor een ‘global jobs pact’. Hier gaan we dadelijk aan verder werken. In plaats van een kort statement met een bijlage met meer concrete maatregelen om de crisis te bestrijden, is het toch één document geworden. Dat betekent dus toch een langere tekst. Alles overziend ziet het er nu goed uit. Wat de commissie wilde bereiken is een tripartiet gedragen statement. Wat er nu ligt voldoet daar aan.

Werkgevers geven aan dat ze weliswaar moeite hebben met een aantal onderdelen, maar dit zeker kunnen ondersteunen. In mijn groep van werknemers, is meer enthousiasme. Hoe sterk dit onderhandelingsresultaat is, zal de komende uren blijken. In een plenaire zitting moeten we dan de interventies van de overheden goed beoordelen.

Gender equality en HIV/Aids
De commissie  Gender equality rondt vandaag haar werk af. Ook de besprekingen over een nieuwe aanbeveling over HIV/Aids op het werk zijn voor nu afgerond. Volgend jaar zal die definitief gemaakt moeten worden.

Voor of tegen Chavez
De commissie over schendingen van arbeidsverdragen heeft heel wat lange sessies achter de rug. Waaronder een aantal erg dynamische. Bij de bespreking van Venezuela liepen de emoties hoog op. Politiek, oftewel vóór of tégen Chavez beleid zijn, maakte het ook, net als eerdere jaren, onmogelijk om als werknemersgroep met één stem te spreken. Jammer. Gelukkig is dat anders in onze groep, waar ook veel op tafel ligt.

Sarkozy en Lula over de crisis
De laatste week van de conferentie start maandag 15 juni met de Global Jobs Summit. Staatshoofden waaronder Sarkozy en Lula zullen hier spreken over de crisis. Mooi dat de ILO een platform voor hen kan bieden. Dit onderstreept het belang van aandacht voor sociale- en werkgelegenheidsaspecten tijdens en na de crisis.

Genève, 13 juni 2009
Margreet Vrieling

Weblog 4

 

ILO weblog 4 - Lula en Sarkozy - we have to change

In deze derde en laatste week van de ILO conferentie spraken verschillende staatshoofden deze 98ste ILO conferentie toe. Met staande ovaties werden zowel de woorden van Lula uit Brazilië én ook die van Sarkozy uit Frankrijk onthaald. Vooral bij Lula waren de verwachtingen hoog gespannen, zeker gezien zijn vakbondsachtergrond. Hij bekritiseerde het IMF en de Wereldbank, die voor ontwikkelingslanden altijd kant en klare recepten voor de economie bieden, maar in de huidige crisis met de mond vol tanden staan. ‘Solidariteit is de weg naar sociale ontwikkeling’. Lula heeft aangedrongen op aanwezigheid van de ILO bij de G20.

Maar ook Sarkozy oogste succes. In een krant de dag na zijn speech stond dat Lula en Sarkozy droomden van revolutie. Sarkozy gaf duidelijk de urgentie weer.  We moeten nu handelen, het is al laat, we have to change. Die verandering moet onder andere komen uit een framework, een regulering voor de globalisering. ‘Er kan geen vrijheid zijn zonder regels’.
De crisis heeft ons een ‘license to imagine’ gegeven, aldus Sarkozy. We moeten een middenweg zien te vinden tussen ‘protection’ en ‘protectionism’. Onredelijke gedrag moet niet meer getolereerd worden. We hebben ‘reasonable rules’ nodig.

Dat komt aardig in de buurt van wat René Paas eerder zei ten aanzien van mensenrechten en het bedrijfsleven, waarin hij op riep tot meer ‘beschaafd gedrag’. Je moet tenslotte je moeder wel kunnen uitleggen wat je doet.

Na al deze wijze woorden heeft de Committee of the Whole nog een keer de tekst bekeken voor de Global Jobs Pact. Op woensdag aan het eind van de dag was de commissie klaar. Vandaag, op vrijdag, ligt dit voor in de algemene vergadering van de conferentie.

Meteen op tafel
Mijn Roemeense vakbondscollega Hossu heeft het plan, om dit pact, samen met zijn werkgeverscollega a.s. maandag meteen op de tafel te leggen bij de overheid. Aan het begin van dit jaar, hebben ze een maand lang allerlei oplossingen voor de crisis aangedragen en besproken Er zijn goede afspraken gemaakt. Sindsdien echter laat de uitvoering op zich wachten. Van dialoog is het niet meer gekomen. Vorige week organiseerden ze een korte werkonderbreking. Het pact is voor hun een zeer bruikbaar instrument om het overleg weer aan te gaan, de tripartiete partijen weer bij elkaar te brengen en aan te dringen op actie.

Genève, 19 juni, Margreet Vrieling